info.hetluisterendoog.nl

Tweederde van de Nederlandse jongeren vindt het moeilijk om met geld om te gaan en de helft vertoont financieel risicovol gedrag. Jongeren die willen leren beter om te gaan met hun geld kunnen nu terecht op de nieuwe website www.uitdemin.nl, een project van Humanitas.

Ben je geïnteresseerd in vrijwilliger worden bij Uitdemin.nl, kijk dan even op deze pagina http://info.hetluisterendoog.nl/archives/780

Het Chatproject “Het Luisterend Oog” van Humanitas  heeft gisteren zowel de publieksprijs als de juryprijs gewonnen van de Meer dan Handen Awards van de Vrijwilligers Centrale Amsterdam in de categorie Innovatie. Wethouder Freek Ossel heeft de prijzen gisteren uitgereikt  tijdens het Roots Festival in het Oosterpark in Amsterdam.

De coördinator van district Noordwest, Agnieszka Przygodzka had het genoegen om de 2 prijzen in ontvangst te nemen.

“We zijn heel blij en aangenaam verrast  met de twee prijzen. Ik heb het niet verwacht dat we én de Juryprijs én de Publieksprijs zouden winnen! Maar ik wil vooral mijn dankbaarheid uitspreken voor alle vrijwilligers van het Luisterend Oog die elke dag deelnemers te woord te staan via de chat” zei Agnieszka Przygodzka tijdens de uitreiking.

De vrijwilligers van het Chatproject ontvangen dagelijks mensen die hun verhaal kwijt willen via de chat. Laagdrempelig en anoniem, 7 dagen per week kunnen deelnemers zich inloggen via www.hetluisterendoog.nl.

Innovatie
Chatproject Het Luisterend Oog (project van Humanitas) is gekozen omdat het een innovatief project is dat nog heel groot zou kunnen worden. Zij creëren ook vrijwilligerswerk voor mensen die vroeger geen vrijwilligerswerk konden doen en voor vereniging Humanitas is het stap naar een nieuw terrein.
De jury bestond uit Rudolf Buurma (directeur Salto), Marie-Louise Voors (programmamanager Delta Lloyd), Rik Burger (docent Johan Cruyff College, voormalig hoofdredacteur jongerenmagazine over vrijwilligerswerk ForFree) en Funda Uçar (Vrijwilliger van het Jaar 2010 in Nieuw West). Zij hebben uit elke categorie één winnaar gekozen.

Vrijwillig Amsterdam
De Vrijwilligers Centrale Amsterdam organiseerde de Meer dan Handen Awards Amsterdam in opdracht van de gemeente Amsterdam in het kader van het Europees Jaar van het Vrijwilligerswerk. Deze Awards vormen een onderdeel van de campagne Vrijwillig Amsterdam, de Amsterdamse campagne voor het Europees Jaar van het Vrijwilligerswerk.

De winnaars van de Meer dan Handen Awards doen mee aan de landelijke verkiezing van de Meer dan Handen Awards in december van dit jaar.

Lees ook : Nieuwsbericht Vrijwilligerscentrale Amsterdam

Uitreiking Meer dan Handen Awards:

Eenzaamheid van een (alleenstaande) eenverdiener

Laatst heb ik een vpro programma gezien: kroost en carrière. Omdat ik zelf een klein kind  heb dacht ik: interessant om te zien hoe anderen hun werk en zorg taken combineren.

Het ging om tweeverdieners gezinnen met jonge kinderen, hoogopgeleid en welgesteld.

Wat ik van me eigen leven erkende was de drukte van  ’s  ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, en de nooit ophoudende routine van eten, naar en van school brengen, werken, boodschappen doen, regelen, wassen, opruimen, bellen en gebeld worden…totdat je zo rond 22 uur  in elkaar stort. En als je kindje ziek wordt dan kun je niet werken tenzij je opvang regelt en als er schoolvakanties zijn dan ben je eeuwig dankbaar voor het bestaan van naschoolseopvang.

Toch zit er  één groot verschil tussen hun situatie en die van mezelf: het ging bij dit programma om tweeverdienenrs terwijl ik een éénverdiener ben. Je zou mij eerder een alleenstaande moeder noemen. Dat ben ik dus: ik zorg dat er brood op de plank komt (en meer: dat we bijvoorbeeld lekker op vakantie kunnen) én  ik voed mij zoontje op. Met alle bijbehorende zorgtaken, zie lijstje bovenaan.

Eigenlijk voel ik me geen alleenstaande moeder eerder dus een eenverdiener. Het gaat erom waar je de nadruk op legt: dat je er allen voor staat of dat je zelf financieel voor je kind moet zorgen? Het spreekt voor zich dat als je geen back-up van een partner dagelijks hebt dan is het een kunst je werk goed te doen, op tijd beginnen en afronden; én voor je kind te zijn. Een kunst? Nee, je moet een Master in Management, Logistiek, Psychologie en Pedagogie hebben en je kennis nog weten toe te passen in het drijfzand van de verschuivende omstandigheden van dag tot  dag…

Als je kind ziek is bijvoorbeeld dan kun je niet naar kantoor; ook niet thuis werken (tenminste ik niet want we hebben een klein huisje); dat betekent ’s ochtends om 8 uur iemand vinden die bereid is voor je kind op te passen zodat je naar je werk kan. Soms lukt het wel soms niet. Omdat ik hier 11 jaar geleden naar Nederland geëmigreerd ben heb ik geen vangnet van  oma’s of tantes  op wie ik terug kan vallen.

Toch dankzij een flink dosis van geduld en doorzettingsvermogen (en  vrienden, oppas en sympathieke buren) is het allemaal te regelen. en als je ’s avonds eindelijk op de bank ploft dan denk ik: Het is gelukt (of niet) gefeliciteerd.

Hoe zit het dan met die eenzaamheid?

Voel ik me eenzaam onder deze complexe omstandigheden? Zou ik niet liever een helft van een tweeverdienergezin willen zijn? Dat zou je kunnen denken… toch is het niet zo. Het is zoo druk met een kind van 4,5 en een (parttime) baan dat er geen tijd is voor medelijden met mezelf. Want als een eenverdiener weet je dat je het simpelweg niet kunt veroorloven. Je huilt misschien af en toe ‘s nachts als je kind je niet kunt horen  maar de volgende ochtend sta je weer op fris  op omdat er moet geleefd/gezorgd/gewerkt worden. En dankzij vriendennetwerk die ik opgebouwd heb heb ik altijd iemand met wie te praten, om advies vragen, op vakantie gaan en een avondje uit stappen. Dat laatste gebeurt niet zo vaak als je zo moe bent maar je kunt nou eenmaal niet alles hebben. Natuurlijk weet ik ook waar ik terechtkan mocht het nodig zijn om de donkere wolken van eenzaamheid uiteendrijven: bij het luisterend oog van Humanitas waar door mezelf  getrainde vrijwilligers elke dag open staan voor je verhaal; dat doe ik toch niet uit angst om betrapt te worden en gezichtsverlies te lijden, alhoeveel wie weet? Eenzaamheid is toch een subjectief gevoel en kan  verdwijen als sneeuw voor de zon  mocht ik zo’n chatgesprek aan te durven…

Lang leve de chatvrijwilligers.

Agnieszka Przygodzka

coördinator vrijwilligerswerk

district Noordwest

Het Luisterend Oog

We zijn nog op zoek naar chatvrijwilligers die zich willen inzetten voor eenzame mensen via de chat.

Woon/werk je in Noord Holland, Flevoland of Utrecht? Kun je 3 uur per week missen?

Meld je dan aan bij:

a.przygodzka@humanitas.nl of bel 065 1114229 036 548 444

In Nederland zijn er 5 miljoen mensen actief als vrijwilliger. Zij zetten zich in voor anderen en zijn van onschatbare waarde voor de samenleving. In 2011 willen wij aan al deze mensen in Nederland  laten zien hoe belangrijk  zij zijn. Ook in Amsterdam waar we het chatproject genomineerd hebben tot Meer dan Handen Awards!

Lees meer op http://www.amsterdam.nl/vrijwillig/nieuws/nieuwsartikelen/2011-europees-jaar/#Wieorganiseert

en

http://www.vca.nu/awards/

Agnieszka Przygodzka

coördinator vrijwilligerswerk District Noordwest

Het Luisterend Oog

Humanitas