Archief van juli 2011

The winner takes it all

woensdag 20 juli 2011

Afgelopen maand hebben wij twee prijzen gewonnen bij de Meer dan Handen Awards van de Vrijwilligers Centrale  Amsterdam. Ik was ontzettend blij want  het Chatproject  is niet alleen mijn baan maar ook een stuk van mijn leven! Toen ik op de site van de Vrijwilligers Centrale Amsterdam zag dat je je project kon opgeven voor verschillende prijzen (Innovatie, Passie, Verbinding en Competentie) dan dacht ik meteen: ja het is een mooi moment om anderen laten zien wat we doen.

Toen heb ik  het LuisterendOog genomineerd voor de prijs Innovatie. De andere categorieën spraken mij minder aan: er zijn zo veel vrijwilligersorganisaties en projecten die allemaal met passie werken. Waar he bij ons gaat is een combinatie van drift en betrokkenheid  en  moderne technologie  dat mensen dichter bij elkaar brengt. Dat was een goede keus want er waren minder organisaties die zich voor Innovatie hebben opgegeven..

Hoe kun je zo’n Award winnen? Door zo veel mogelijk stemmen te verzamelen (digitaal). Je kon dus op je favoriete organisatie of vrijwilliger  stemmen via de site van de VCA, met  één muisklik.

Maar  zo makkelijk ging het niet! Tot  de laatste week zaten wij op de tweede plaats achter  de stichting ViiA.  Ik heb zelfs een e-mail van de Vrijwilligers Centrale gekregen dat de koplopers al bekend waren en dat het Chatproject daar tussen niet zat…. Toen ik dat las dan dacht ik: we hebben maar 20 stemmen minder dan stichting Viia, het is niet veel. Alles staat nog open. Toen heb ik met  collega Alex alle  sympathisanten, buren, collega’s,  facebook- en twitter vrienden en iedereen aan wie ik kon op dat moment denken gemobiliseerd. Wil je svp stemmen voor het Chatproject? Met een muisklik  ben je klaar. Mede dankzij  het online netwerk van Alex konden we in een korte tijd veel stemmen bij elkaar  brengen.

Het was een nek-aan-nekrace met de stichting Viia want zij waren natuurlijk ook alert en bezig met stemmen.

Tot 18 uur vrijdagavond zat ik nog gekluisterd aan me laptop thuis  met één gedachte in mijn hoofd: stemmen in de gaten te houden. Viia ging 2 stemmen omhoog? Ik bel meteen Alex en dan ren ik naar beneden om mijn buurvrouw te vragen: kun je alsjeblieft  stemmen op ons?  Zo spannend was dat!! Om 18.15 wisten we het  al: we hebben gewonnen met 4 stemmen! Weer telefoontjes, mailtjes en dan op de bank ploffen…Ik had geen zin  meer  in eten   van de spanning… maar  gelukkig heb ik een zoontje van 4,5 die kan mij heel goed naar het hier en nu brengen met een  zin: mama, ik heb trek!

Ik wist het toen al dat we  gewonnen hebben maar wat ik NIET wist was dat we zelfS 2 prijzen zullen winnen. In een zonnig Oosterpark heeft de wethouder Freek Ossel mij maar liefst twee keer geroepen: voor zowel de Jury als de Publieksprijs!

We (Lilian en ik) waren zo ontzettend blij…. met deze publieke waardering voor het werk van onze geweldige vrijwilligers. We weten het natuurlijk al dat jullie een belangrijke bijdrage leveren aan deze (virtuele) maatschappij; toch is het ontzettend fijn om dat op een publieke podium te horen.

De prijzen zelf bestonden uit 2  kunstwerken, vrije kaartjes voor het filmmuseum en voor stadswandelingen en van een grillset. Handig voor de barbecue in de zomer.

 

En we gaan door naar de landelijke verkiezingen in december 2011. De prijs is deze keer  in euro’s uitgesproken. Het wordt weer spannend. Ik hou jullie op de hoogte.

Agnieszka Przygodzka

coördinator district Noordwest

Het Luisterend Oog

Heldenrace, mijn ervaring!

dinsdag 12 juli 2011

Zondag was het dan zover! Om 06.30 ging mijn wekker. Voor mij doen erg vroeg op de zondagmorgen maar ik werd opgewekt wakker want er stond iets spannends te gebeuren! Met goede zin sprong ik uit mijn bed, smeerde ik krentenbollen, plukte ik een banaan en schonk mijzelf een lekker kopje koffie in! Het weer zag er gelukkig goed uit. Om 07.45 liep ik op Arnhem Centraal, opnieuw verwonderend over de nieuwe stationstunnel. Geen irritaties over de vele trappen maar gewoon met een roltrapje het perron op! Bij Utrecht Centraal vergezelde mijn collega Raymond en zijn vriendin me de rest van de reis en om 09.20 waren we op de plaats van bestemming. Helaas liep ik toen wel even tegen een klein probleempje aan… Ik ben gewend dat bij hardloopevenementen en kleedruimte en een douche aanwezig is. Oeps, helaas was dat hier niet zo… Sta je daar met je een tas met kleren, shampoo en douchegel J Uiteindelijk is het gelukkig goed gekomen en stond ik om 10.45 in mijn hardloopoutfit en rugnummer klaar voor wat komen ging! Na een aantal groepsfoto’s gingen we om precies 10.30 precies van start samen met nog 350 medelopers van in het totaal 40 goede doelen! In het begin liep ik samen met 2 andere collega’s maar dit ging me net iets te hard. Ik heb ze toen los gelaten en ben alleen verder gegaan. Toen kwam ik helemaal in de flow en heb ik de 6 km in 44 minuten gelopen. Ik ben dik tevreden met dit resultaat! Ik denk dat ik maar vast begin met trainen voor 2012!

Groetjes Margot Verbree, Vrijwilligerscoordinator Het Luisterend Oog, district Oost

Helden van het Chatproject in het Amsterdamse Bos

maandag 11 juli 2011

Gisteren renden er  in de Amsterdamse Bos een aantal Helden van het Chatproject Humanitas. Zie foto’s onderaan.

Zijn ze herkenbaar? Ja, het klopt dat waren de leden van het Chatteam: Edwin, Raymond, Margot, Jessica en Laura (ik was ook erbij om foto’s te nemen en anderen aanmoedigen en supporten).

Ook andere medewerkers en vrijwilligers van Humanitas hebben gerend. Het weer werkte mee: het was droog en zonnig niet te warm, perfect weer.

De bedoeling van de Heldenrace was naast rennen  ook geld te verzamelen voor het project: we hebben bij elkaar bijna 5000 euro opgehaald. Iedereen  hartelijk dank voor je bijdrage.

Volgend jaar zou er weer een Heldenrace zijn:

Volgend jaar  doe ik mee, jij ook?

Agnieszka Przygodzka

coördinator district Noordwest

Virtuele Mobiliteit: luisteren met je ogen, praten met je handen

maandag 4 juli 2011

Op 6 mei 2011 vloog Raymond Dekker, Project Coördinator Humanitas Chat & E-Learning, naar het Poolse Krakow om op maandag 9 mei te spreken tijdens een workshop in het kader van de conferentie  “Life Long Learning”. De conferentie was gericht op de rol van vrijwilligerswerk in opleidingen en trainingen.

Alle aanwezigen werden ontvangen in het oude en prachtige stadhuis van Krakow. De loco-burgemeester van de stad gaf een toespraak waarin zij vertelde het een eer te vinden dat deze conferentie in Krakow plaats vond en wenste alle aanwezigen  een inspirerende conferentie toe.

Raymond was ingedeeld bij de workshop die zich richtte op mobiliteitsprogramma’s voor vrijwilligers. Programma’s of misschien beter gezegd, regelingen die het voor mensen makkelijker maakt  om in het buitenland vrijwilligerswerk te kunnen doen. Het uitgangspunt is dat doordat mensen in het buitenland vrijwilligerswerk doen zij bijvoorbeeld in contact komen met andere culturen, nieuwe mensen en nieuw werk. Deze nieuwe ervaringen en nieuwe mensen zorgen voor reflectie en voor een leerproces. Een leven lang leren.

Links: Raymond tijdens de workshop

De rol van Raymond in deze workshop was het inbrengen van de kennis en ervaring met betrekking tot Virtuele Mobiliteit. Bij Humanitas Chat, Het Luisterend Oog, reizen dagelijks vrijwilligers en deelnemers over de virtuele wegen om elkaar digitaal te ontmoeten. Ze voeren gesprekken met elkaar over alledaagse zaken, ernstige problemen en bijzondere gebeurtenissen. De vrijwilligers en deelnemers zijn virtueel mobiel en reizen via het Internet naar elkaar toe en wisselen kennis en ervaringen uit.

Vanaf oktober 2010 zijn alle vrijwilligers bij Humanitas Chat volledig virtueel mobiel. Het is voor hen mogelijk om dit vrijwilligerswerk volledig online, overal ter wereld, uit te voeren. De vrijwilligers kunnen daarnaast een online training volgen die bij dit vrijwilligerswerk hoort en werken online samen. De vrijwilligers ontmoeten elkaar op de digitale snelweg en wisselen hun kennis en ervaring met betrekking tot het werk uit.

Rechts-midden: Raymond legt uit “luisteren met je ogen, praten met je handen”

Dankzij deze virtuele mobiliteit is het voor een aantal mensen mogelijk om (weer) deel te nemen aan de maatschappij. Bijvoorbeeld voor mensen met lichamelijke en sommige psychische beperkingen. Door deze beperkingen kunnen zij vaak geen regulier vrijwilligerswerk doen. Vrijwilligerswerk bij Humanitas Chat kan vanuit huis gedaan worden. Hier door kan ook deze groep deelnemen.

Nederlanders die (tijdelijk) woonachtig zijn in het buitenland reizen wekelijks virtueel naar Nederland om te chatten met mensen in isolement en om samen te werken met de andere vrijwilligers. Zij hebben weinig tot geen reiskosten en doen zinvol vrijwilligerswerk in Nederland.

Bovenstaande is zomaar even een greep uit het verhaal van Raymond tijdens de workshop. De innovatieve manier van vrijwilligerswerk en deskundigheidsbevordering van vrijwilligers werd met veel interesse ontvangen. Aanbevelingen die vanuit deze workshop werden gedaan kwamen terug tijdens de plenaire bespreking en veel organisaties waren nieuwsgierig naar deze nieuwe manier van vrijwilligerswerk.

Deze vruchtbare dag werd afgesloten door een lokale folk groep die traditionele liederen ten gehore bracht.  Liederen die van generatie op generatie zijn overgebracht en die nu dankzij menig smartphone met camera hun virtuele weg vinden en je doet afvragen wanneer virtueel traditioneel wordt.

Interview met Edwin Herzberg bij FunX FM

vrijdag 1 juli 2011

In dit gezellige interview vertelt Edwin Herzberg over het winnen van de Meer dan Handen Awards en het nieuwe chatproject Uitdemin.nl.

Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.