info.hetluisterendoog.nl

Met Kerst kunnen mensen zich  juist eenzamer voelen dan ooit. Niet iedereen kan rekenen op aanwezigheid van familieleden en/of vrienden  met kerst; veel voorzieningen zijn gesloten, je kunt bijna nergens terecht.

Daarom is het Luisterend Oog juist met kerst langer open.  De chatvrijwilligers  staan klaar achter hun computer om de deelnemers op te vangen.  Zij geven de tijd en aandacht,  laagdrempelig  en anoniem.

Wil je je verhaal kwijt bij ons tijdens de kerstdagen? Je bent van harte welkom op de chat www.hetluisterendoog.nl Op 25 en 26 december zijn we tussen 10 uur ‘s ochtends tot 22 uur ‘s avonds open.

Fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar toegewenst.

Agnieszka Przygodzka

coördinator district Noordwest

Op 7 december zijn er landelijke Meer dan Handen Awards uitgereikt in DeLaMar Theater in Amsterdam. Het Chatproject heeft helaas helaas niet gewonnen….maar we zijn toch met een goed gevoel naar huis gegaan. Een nominatie (uitgekozen van 300 projecten landelijk) zegt al op zich veel; en het was fijn om te zien hoeveel geweldige, waardevolle projecten bestaan er in Nederland.  En dat we er ook toe behoren.

Het was een onvergetelijke avond: druk bezocht, met muziek, optredens, enkele BNers zoals de staatssecretaris Veldhuizen-Zantem en prinses Margriet.

Oscar, Gabriel, Maria en Bianca: bedankt voor jullie aanwezigheid en steun!

Agnieszka Przygodzka coördinator district Noordwest

Druk. Stress. Ik voel ze vaak. Het voelt alsof je tegen een berg aankijkt en er maar overheen moet zien te komen. Het voelt alsof alles wat er om je heen gebeurt er even niet toe doet. Er zijn immers dingen die jij moet doen dus waarom tijd en energie besteden aan kleine dingen die om je heen gebeuren.

Maar ik heb ook geluk. Mijn problemen zijn klein. Als iets te laat of niet goed genoeg gedaan wordt heb ik een probleem maar een hele kleine. Die kun je van je af zetten. Maar ik chat weleens met mensen met andere problemen. Problemen die hun hele leven op zijn kop zetten. Problemen die hun de rest van hun leven bij blijven. Dat geeft toch een gevoel van schuld. Ik zit over de kleine dingen te piekeren terwijl andere met serieuzere zaken bezig zijn.

Het motiveert ook. Ik kan erdoor ook dingen relativeren en als ik dat doe kijk ik positiever tegen mijn leven aan. Het zorgt ervoor dat ik tevreden ben met wat ik heb en doe. Dat gevoel van tevredenheid of positieve energie wil ik niet voor mezelf houden. Waarom niet met anderen delen? Daarom helpt het chatten, misschien kan ik iemand niet ineens helpen om positief tegen het leven aan te kijk, of zijn problemen op te lossen.

En ik weet dat ik ze kan helpen met de weg vinden op den duur. Relativeren. Het is zowel negatief als positief. Het is wat je ervan maakt en of je het wilt delen.

Johan den Breems
Vrijwilliger bij Het Luisterend Oog

Vorige jaar, rond deze tijd, begon Irene aan haar laatste chatgesprekken als vrijwilliger van Het Luisterend Oog. Ze was toen ongeveer een jaar betrokken bij Humanitas. En betrokken was ze. Ze vulde vrijgekomen diensten op, dacht mee over de vorm van het project en stond de deelnemers met veel positiviteit ter zijde.

Tijdens deze periode chatte ze twee keer met een vrouw van middelbare leeftijd die ongeneeslijk ziek bleek. Deze vrouw had kanker, een ziekte die ook bezit had genomen van het lichaam van Irene. Door de herkenning van het ziekteverloop en de erkenning van hetgeen deze deelnemer doormaakte ontstonden er bijzondere gesprekken. Deze eigen ervaring bracht zowel de deelnemer als Irene veel.

Op 18 november 2010 voerde Irene haar laatste gesprekken als vrijwilliger van Het Luisterend Oog. Ongeveer 2 weken later, op 2 december, overleed Irene en verloren wij een lieve, betrokken vrijwilliger.

Haar overlijden deed me veel, maar ik heb er niet veel over gesproken. Ik merkte dat veel mensen het toch lastig vinden om over te praten,  ik wilde mensen er ook niet mee tot last zijn en ik was soms bang voor cliché matige opmerkingen, zoals: “gelukkig heb je nog meer vrijwilligers.”

Het overlijden van Irene houdt me nog steeds bezig. Zeker nu het moment dichterbij komt dat er uit een samenwerking tussen Yarden en Humanitas een website wordt gelanceerd waar mensen die een dierbare hebben verloren door overlijden terecht kunnen voor een anoniem en gratis chatgesprek met een vrijwilliger.

Bijna exact een jaar na de laatste chatdienst van Irene komt deze nieuwe website tot leven. Tijdens het Yarden Symposium “Dood en het Net” wordt Pratenoververlies.nl  gelanceerd. Vanaf die dag zitten er 14 vrijwilligers klaar, thuis achter hun computers, waar je als nabestaande chatgesprekken mee kan voeren.

Een warme omgeving zonder oordelen en clichés die je met behulp van een aantal muisklikken binnen treedt. Vanaf 19 november 2011 bent u welkom bij Pratenoververlies.nl.

Raymond Dekker
Projectleider Pratenoververlies.nl